Ω Non-dualiteit in de dagelijkse praktijk

Non-dualiteit is onlosmakelijk verbonden met de dagelijkse praktijk. Net zoals er niets in de wereld zichtbaar is zonder het licht dat er op schijnt.
Non-dualiteit is een beschouwing van het Leven. Het is geen leer, er zijn geen dogma’s, er zijn geen rituelen. Er zijn geen woorden om de volheid, de eenheid, de oneindigheid en de vrijheid te beschrijven. Het wordt oneindig bewustzijn genoemd.

Non-dualiteit heeft als uitgangspunt dat de aangeleerde, vermeende dualiteit in het waargenomen leven niet bestaat. Het is de ultieme conclusie als we onze waarnemingen van de dagelijkse praktijk diepgaand onderzoeken. Alles wat we ervaren, bijvoorbeeld ons lichaam, onze gedachten of onze gevoelens, en ook de objecten die we waarnemen bestaan louter bij de gratie van het weten ervan. Elke gedachte, elke gevoel, elk geluid, elke ervaring die we hebben, bestaat alleen omdat we er ons van bewust zijn. Sterker nog, zonder bewustzijn is er niets. Niets om te zien, niets om te horen, niets om te ervaren.

Dit staat uitgebreider beschreven in: Zonder bewustzijn bestaat niets.

Dat wetende bewustzijn is de immer aanwezige achtergrond in al onze ervaringen. Bij iedereen, niemand uitgezonderd. Dat wetende bewustzijn is de enige constante factor in welke ervaring dan ook. In de dagelijkse praktijk hebben we er een praktische naam aan gegeven: ‘ik’.

Helaas zijn we vergeten waar de ‘ik’ voor staat. Dat heeft te maken met onze opvoeding, conditionering en zeker de materialistische uitgangspunten in de (westerse) maatschappij.

Ervaringen komen en gaan ook meteen weer. Wat we echter geleerd hebben in het opgroeien is om ons met die ervaringen, gevoelens en ideeën, te identificeren. En dat er een ik en jij bestaan als losstaand van elkaar. En dat ik en jij in een wereld en universum leven. En dat in/uit hersenen bewustzijn groeit. En dat er zich een persoonlijkheid ontwikkelt in tijd en ruimte..
Door een geïdentificeerd ik te bedenken die dingen zogenaamd in zichzelf ervaart (gedachten en gevoelens) en buiten zichzelf waarneemt (anderen, objecten) lijkt er een duale wereld geschapen. Ik en niet-ik.

Naarmate we opgroeien wordt het besef van ‘ik’ en ‘de ander’ steeds groter en groeit een persoonlijkheid / ego. Wat in de persoonlijkheid ook ontstaat is het gevoel van ‘tekort’, ‘niet voldoende’.
Dat is ingegeven door de vage echo van de herinnering dat ‘ooit’ alles vrij, liefdevol en vredig was. Niet als baby, maar als onsZelf. Terwijl we nu in de alledaagsheid momenten kennen waarin we niet genoeg aandacht, erkenning, liefde, spullen ervaren. Er ontstaat onvrede, gespannenheid, liefdeloosheid.
Het ‘vergeten’ van ons altijd vervullende natuurlijke Zijn betekent dat we het moeten doen met de persoonlijkheid en de identificaties die we ons aanmeten. Daar gaan we dan ook zoeken. En zodra daarmee iets gebeurt, bijvoorbeeld een kritisch ervaren opmerking, voelen we ons ‘naar’ en/of ongelukkig.
In onze persoonlijkheid zijn we altijd uit balans te brengen.

We weten vaak niet waar ons ongemak echt vandaan komt. Om een oplossing te zoeken gaan we, ingegeven door onze opvoeding / conditionering, op zoek naar een verklaring in de wereld ‘buiten’ onszelf. We maken verhalen waarom de wereld is zoals het is en waarom het leven niet altijd gemakkelijk is. Die verhalen gebruiken we om het ongemak dragelijk te maken. Soms is het drama van de ander nog een graadje erger dan dat van ons. Dan voelen we ons bevestigd dat het normaal is om niet altijd gelukkig te zijn.
Zelfs als we beginnen te herkennen dat het verhaal waarmee we ons ongemak goedpraten niet klopt, zetten we er een ander, op dat moment acceptabeler verhaal voor in de plaats. Omdat we niet weten waar we het moeten zoeken vinden we de echte oorzaak niet. Dat wordt ook wel onze ‘diepste onwetendheid’ genoemd.

Verhalen, oordelen, conditioneringen, conventies en zelfs de concepten die we hebben bedacht om onze wereld op de één of andere manier te verklaren zijn niet meer dan pogingen om het gemis van oneindige rust en vrede te compenseren.
Wij als individu en de mensheid in het algemeen zijn al het hele leven bezig om ons geluk op deze manier in de buitenwereld te vinden. Na al die tijd en pogingen en therapieën en cursussen mogen we tot één conclusie komen: langs deze weg vinden we het niet echt en blijvend..

En de andere weg Weten we! Allemaal. Daar kunnen we aandacht aan geven.

We vinden ons geluk door terug te keren naar de bron, naar de Ik-Ben. Daar te Zijn. Dat te Zijn.
Het is hét moment waarop we vinden wat we zoeken en beseffen wie we echt zijn en dat er niets anders is dan dat.
Het mooie is dat we dán beseffen dat alles wat er gedacht, gevoeld en ervaren wordt, vluchtig is.
Alleen in het Nu plaatsvindt. En zonder betekenis Is.

Zodra we echter de aandacht weer richten op anderen of op objecten lijkt het alsof die echte ik, weer is verdwenen. Niets is minder waar. Het enige dat er gebeurt is dat de focus is verplaatst. De echte ik, het bewustzijn, is nog steeds en in volle glorie aanwezig. Zonder zou er immers geen enkele ervaring zijn.

De kunst is dus te leven in het volle besef van de natuurlijke aard van het ik.
Dat elke vorm van ongemak, elk naar gevoel, elke vermeende blokkade niet meer is dan een signaal dat er nog resten van ego of identificatie bestaan. Wees blij met zo’n signaal. Het maakt de weg vrij naar leven vanuit een open hart.

Het inzien van ons ware zelf, het Zijn, resulteert vaak niet onmiddellijk in het totaal oplossen van ego, persoonlijkheid, identificatie, misvattingen, conditionering etc. Dat is soms teleurstellend en een reden om terug te vallen in het dualistische zijn.
Het inzien en blijven inzien van het ware zelf en zo omgaan met onze ervaringen geeft de gezochte vrijheid en rust.

Samengevat is het inzicht:

  • dat jij oneindig transparant bewustzijn bent, altijd en overal.
  • dat welke vorm van ongemak een teken is van restanten van een persoonlijkheid in een niet bestaande duale wereld.
  • dat het ongemak een teken is om in jezelf op zoek te gaan naar die resten en vanuit inzicht op te laten lossen.
  • dat je gaat ervaren dat hoe vaker je opruimt, des te sneller het gaat en je daardoor steeds meer zult Zijn.
  • dat op den duur elke reactie op een ervaring zal plaatsvinden vanuit Transparantie of Zijn en niet vanuit de geconditioneerde persoon.
  • dat je daarmee het geluk uit jezelf haalt en nergens anders vandaan.
  • dat je op deze manier bijdraagt aan het welzijn en welbevinden van alles en iedereen.
  • dat je dan non-duaal leeft in je dagelijkse praktijk.

Video’s

Swami Sarvapriyananda
Consciousness beautifully explained in 200!! sec

Rupert Spira
The Implication of the Non-Dual Understanding