Ω Het Hart duwt de ander, het leven nooit weg.

The biggest act of compassion starts within when the self is no longer seen as a problem. This is the peace that passes all understanding. (Adyashanti)

Het leven is de beste teacher. Omarm het in alles en je kent het geheim van het leven.

In de Blogs over gevoel staat ongeveer hetzelfde als wat ik hier schrijf. Maar nu net weer een beetje anders en dit keer geïnspireerd door Shakti Caterina Maggi.

Als we in een meditatieve mood zijn hebben we stil contact met ons spirituele Hart. Die plek is altijd neutraal, omarmt alles wat er is, heeft een plaats voor elk fijn en naar gevoel, voor ieder ander en voor iedere situatie. De tegenstellingen die we in het duale leven ervaren bestaan daar als één geheel. Bij elkaar horend. Dan is er geen conflict.

In het dagelijks leven ervaren we vaak wel conflicten. Kleine en grote.
Meestal lijkt het dat iemand anders of iets anders daar de oorzaak van is.
Het komt ook voor dat je conflict ervaart tussen je eigen gedachten en gevoelens: “Had ik maar niet…dan zou het nu anders zijn” of “Ik ben ook een sufferd, maar als die ander nou niet dat gedaan of gezegd had…”
We maken onszelf ‘fout’ en schuldgevoel of schaamte is het gevolg. Die houden ons gevangen in het machientje van de persoonlijkheid.
We kunnen er zelfs geobsedeerd door raken. Dan wordt ons wereldje steeds kleiner. Alles draait om ikke.
Totdat je zo genoeg hebt van die niet op te lossen gedachten en gevoelens, dat je er anders naar wilt gaan kijken.
En dan wordt het interessant! Dan worden onaangename gevoelens juist een richtingaanwijzer om je te herinneren wie je bent. Je spirituele Hart is zo groots, vrij en open. Vandaaruit kun je vanzelf leven.

Oneindige Liefde is de natuurlijke conditie van het leven, van alle ervaringen.
Jij, Oneindige Liefde, Vrijheid, stroomt altijd en reikt uit naar de ander, naar alles. Naar de ander en naar alles wat datzelfde BewustZijn is. Die verbinding, die vrije stroom voelen is aangenaam en we verlangen ernaar om dat altijd te voelen.
Dan echter gaan gedachten en gevoelens (mind) zich er in mengen en vertroebelt die pure stroom. Gedachten en gevoelens verdelen die stroom in een enorme verscheidenheid aan objecten en ikjes. Alles daarvan bestaat uit tegenstellingen, polariteiten. In en tussen de objecten, in en tussen de ikjes.

In de vrije open stroom hebben we voorkeur voor bepaalde polariteiten. We leven bijvoorbeeld volgens bepaalde normen en waarden. Geen punt. Maar als we eraan vasthouden, ons daarmee verbinden alsof het het beste is (en waar), dan ontstaat een versperring in die vrije stroom. Een voorbeeld is wanneer we ons ergeren aan iemand die er andere normen en waarden op nahoudt. Die versperring geeft oordelen, onrust, boosheid, spanning.
Daar zit in het klein of groot ons lijden. En zo dragen we bij aan meer lijden in onszelf, onze omgeving, de wereld.

Dit fenomeen (reageren met naar gevoel op wat er gebeurt) is verzet tegen het Leven. Jouw leven. Jouw vrij relaxte leven.
Je duwt op deze manier als het ware je leven steeds weg.
Omdat je je onveilig, niet op je gemak in jezelf voelt.

Iedere keer dat we keuzes maken vanuit verzet, blijft het verzet bestaan in volgende situaties. Je blijft ermee zitten. We komen het opnieuw, en soms sterker, tegen. In steeds andere vormen. Bij andere mensen.

Wat kun je doen?

Onderzoek:
Wat is de weerspiegeling in mijn levensstroom van die ander, van die situatie?
Je niet verzetten maar er goed naar kijken (bijvoorbeeld naar de gevoelde ergernis).
Dit is hetzelfde als je niet identificeren met het gevoel. Het is niet jij als persoon. Er is namelijk geen persoon. Je bent een goddelijk Wezen in een instrument mens waarin denken voelen (i.c. ergernis) en waarnemen zich manifesteren.

Dus je kunt je realiseren dat iemand, die een onaangenaam gevoel bij je oproept, een weerspiegeling is van wat jij als versperring in de stroom van je vrije Hart hebt staan.
Oneindig Bewustzijn, jij, stroomt met een bepaald conflict, gevoel naar de wereld. Daar wordt dat conflict of gevoel weerspiegelt.
Dit is omgekeerd aan wat we gewend zijn: we houden de buitenwereld vaak verantwoordelijk voor het gevoel dat we hebben.
In wezen zeggen we hier dus dat een gevoel of conflict dat je ervaart ‘in of met’ de buitenwereld z’n oorsprong in jouzelf heeft en wordt gevoed door een identificatie, een oordeel dat daaraan gekoppeld is.
Zo werkt het goddelijk mens-Zijn mechanisme. Zo word je bewust van alles wat niet als Vrij-Zijn uit je stroomt. En dat is het handvat om het op te ruimen.

Door:
Diep te luisteren naar bv de ergernis vanuit je spirituele Hart of naar het gevoel achter je oordeel. Je laat je dan terugzakken in Oneindig Bewustzijn/Transparantie. (zie Blog Enquiry). Je spirituele Hart heeft geen enkel oordeel. Over niets. Het omarmt alle polariteiten. Het hoeft niet te kiezen. Vindt niets gênant. Dus laat het alles zien.

Neem je gevoel in je Spirituele Hart. Je hebt alle recht te voelen wat je voelt. Onderdrukken leidt tot meer lijden. Dus duw het niet weg en luister naar alles wat het gevoel te vertellen heeft. Zit er misschien nog een dieper gevoel onder? Jezelf niet goed genoeg vinden? Je beter willen voelen? Slimmer? Je klein voelen? Niet gezien? Bang? (We kennen dit allemaal. Niemand uitgezonderd!).
Vind je het dan (daarbovenop) ook nog verkeerd dat je zo denkt? Ben je teleurgesteld in je vorderingen? Dat is eerlijk en oprecht!
Zo weeft het ikje haar eigen web. Haar eigen bestaans illusie. Haar idee-ik (nieuw woord).
Dat is ook de bedoeling. En dat is geen probleem.
Laat dan alles er zijn, maar focus op het Zijn in je Hart, in Stilte, in Being. En wacht…

Je kunt dan wellicht ervaren dat alle gevoelens en gedachten oplossen. Dat je glimlacht. Dat er ineens niets meer is om aan te denken. Maar laat het jouw unieke ervaring zijn. Dat is de ervaring van jij als Oneindig bewustZijn.

Dan kun je inzien dat alle nare gevoelens komen van Echtheid op zoek naar zichzelf. Dat nare gevoelens niet-herkende-Liefde zijn. Dat je nu echt als jezelf de ander tegemoet kunt treden. In het moment, in het Zijn in Liefde, zul je nu ervaren dat er geen belemmering meer is in het contact. En vanuit die nieuwe werkelijkheid ontdek je verder.

En als je weer een versperring tegen komt, neem je weer tijd en aandacht voor dit proces. Zo leef je vrij en gelukkig.

Je kunt dan ook zien dat er geen andere persoon is. Je maakt contact met Oneindig bewustZijn die zich manifesteert als de ander. De ander bestaat. Maar er is geen persoonlijkheid. En dat is het grote wonder.
Als de ander zich niet goed voelt en jou daarvoor verantwoordelijk maakt, dan weet je nu dat hij/zij nog iets in de bewustZijn stroom heeft staan wat de eigen liefde belemmert. Dan kun je daar compassie voor hebben. Zonder er een verhaal bij te maken. Je kent het immers zelf zo goed. Hou de ander dan in de non dualiteit van je Being en spiegel die Ruimte terug. Dat is meditatie aan het werk. En ware compassie met de ander. Compassie is het zien van de ware ander voorbij aan gedoe van die ander. Het echt ontmoeten van de ander zonder aandacht voor ‘post-its”.

En het is niet nodig de ander daar opmerkzaam op te maken. Het leven zelf leert dat.
Ik heb veel geleerd van de zin: Don’t offer a better version of other people to them if they don’t ask you.

Ik deed dat wel. Dan hoefde ik mijn eigen kwetsuren niet te voelen! En ik ken het ook dat ik steeds een betere versie van mezelf wilde maken. Hopeloos!

Het betekent niet dat je gewelddadigheid en aanbrengen van lijden goedkeurt.
Maar je support het niet meer vanuit het toevoegen van je eigen leed.
En als de ander vraagt om je hulp, geef je die door vanuit je vrije Spirituele Hart te praten en te handelen.

Als je een ik en mij en de ander als je uitgangspunt neemt dan blijft er gedoe.

Als TransparantZijn als jezelf en de ander als je uitgangspunt is.
dan wéét je dat de spiegel die als de ander voor je staat, niet persoonlijk is.
Alle acties zijn onpersoonlijk.
Het Leven is een spiegel van het Leven. Dat is vrij zijn. Gelukkig zijn. Dat is het geheim van het leven.

Als je geen liefde voor de ander kunt voelen stromen voel je direct de pijn in jezelf. Want de ander is jij (TransparantZijn als TransparantZijn). Maar de liefde wil geuit worden als Levensstroom. En als het niet met Liefde kan, dan gaat het via jaloezie, boosheid, of andere nare gevoelens.

Betekent het dat je de hele dag met hartjes in je ogen moet lopen? Dikke vrienden met iedereen moet zijn? Nee. Maar als je een grote bijdrage wilt leveren aan de vrede in de wereld en het welbevinden van mensen, laat dan ieder onaangenaam gevoel ontmanteld thuiskomen in je Grote Hart.

Lijden gaat niet over omstandigheden. Er zijn mensen in fysiek vreselijke omstandigheden zonder te lijden. En mensen met een ‘easy life’ die ernstig lijden.
Lijden gaat over de mogelijkheid om al dan niet open te blijven voor het Nu waar leven stroomt. Om identiteit in Being te hebben, in niets zijn of in een vermeend van alles ‘ikje’ zijn.

Shakti Caterina Maggi: “We are all one movement of one Being.”. Dat is de betekenis van non-dualiteit.