Wie-wat ben ik? Wie-wat is God?

Het heeft een tijd geduurd voordat ik het woord God kon opschrijven als datgene wat we Zijn. In de teaching van Advaita Vedanta wordt gesproken dat wat we zijn Brahman is, God, Allah en alle namen die in andere religies aangeduid worden als Hoogste Schepper.
Zijn als God vond ik ook wat aanmatigend (hier komt het al vroeg ingeprentte stemmetje weer: wie denk je wel dat je bent!).
De woorden God, Christus hadden een flinke lading. Wie is God? Ik keek door mijn aannames, oordelen en ideeën heen, mediteerde, volgde de inquiry en nu ervaar ik vrijheid om het woord God te gebruiken.
Voor wat God is, is geen woord. Voor BewustZijn ook niet.
Het is dát wat je niet kunt aanwijzen. Wat je niet kunt waarnemen. Alles kun je waarnemen. Voorwerpen, gedachten, gevoelens, pijn, je lichaam, geluiden, smaken, geuren, alles wat je ziet. Alles is veranderlijk. Dat is dus niet wat God /BewustZijn/jij kan zijn.

God is BewustZijn, waar de mind woorden als Liefde, Vrede, Vrijheid, Vreugde, Weten voor heeft bedacht. Deze woorden komen er het dichtst bij in de buurt.
Dat we dit allemaal Zijn, dat dit onze natuur is, is iets om me intens dankbaarheid voor te voelen.

De vraag “Wie ben ik?” is dezelfde vraag als “Wie is God?”. Voor sommigen is “wát ben ik”, “wát is God” een fijnere vraag om te onderzoeken.
De vragen leiden naar eenzelfde antwoord.

Ik hoorde van Swami Sarvapriyananda het volgende verhaal:
Een leerling kwam bij zijn meester.
Ze mediteerden op de vraag Wie ben ik?
De leerling, erg dienstbaar aan de gemeenschap, vroeg na lang aarzelen: “Meester, mijn leven gaat niet zo over ‘ik’. De vraag Wie ben ik? past me niet zo goed. Ik ben in alles wat ik doe toegewijd aan Brahman.”
Wel, zei de meester, dan mediteer je op “Wie is Brahman”.
De leerling was helemaal blij. “Kom ik dan in de hemel, meester?”
Jazeker, was het antwoord.
En… zal Brahman mij dan zien?
Jazeker, zei de meester.
Dit verheugde de leerling zeer.
En…zal Brahman dan ook iets zeggen tegen mij?
En de meester antwoordde: hij zal vragen : Wie ben ik? 🙂

De oeroude teaching (waar alle grote mystici over spreken) gaat over één essentie:

Zien dat je Heel, Compleet, God Bént. En God is jou!

En ‘werken’ aan:
verwijderen van onwetendheid en misvattingen hieromtrent

Wat is de onwetendheid ?
Het denken dat je een lichaam en mind bent. Met of zonder verbinding met intuïtie, ziel of hoger Zelf. Dat is een grote misvatting.
Je bent vergeten dat je al heel en compleet, bent.
Door dat te vergeten wordt een verlangen wakker. Verlangen naar iets aanvullen. Als ik… dat heb of dat behaal of als dit of dat anders was dan….dan voel ik me beter. Bijvoorbeeld: een andere relatie, een betere baan, meer geld, succes, zo’n huis, die schoenen, die promotie, meer carrière, die waardering, die erkenning…. .

Het addertje onder het gras is dat dit ikje nooit blijvend vervuld is en er steeds op uit gaat, ook aangemoedigd door anderen, onze cultuur, om iets anders vervullends te vinden. We noemen het ook wel ‘zinvol bezig willen zijn’ en vinden het zelfs heel goed dat we dit ‘zoek en vindt tijdelijk machientje ‘ voluit laten draaien. We houden onszelf voor de gek.
Het is een illusie te denken dat we door iets aan onszelf toe te voegen gelukkiger zullen zijn. Integendeel.
Het lijdt steeds meer tot acties waar je meer en meer in gevangen komt te zitten. Je bevestigt steeds dieper dat je een persoon bent met een lichaam, met denken en voelen wat tevreden gehouden moet worden. Je komt in de ik-plezier-pijn illusie.

Overal op de wereld worden hier twee vragen over gesteld.
1- Ik voel niet dat ik God (heel, compleet, liefde ) ben- hoe kan ik dit weten?
Antwoord: door de enquiry te doen en met logische stappen te komen tot dit inzicht
2- Wat gaat het me brengen om dit te weten?
Als je vraag 1 hebt beantwoord is dit geen vraag meer…….

Ramana Maharshi antwoordde op de vraag What will I get from it? en in het Engels klinkt het leuker:
You get what you already got ( that you are God)
and what was never there, goes away ( body-mind i-dentity)

Hoe??

Daar gaan vele andere Blogs over