Gevoel of spanning en dan? 2

Ik blijf erover schrijven. Al was het maar om mijn eigen oude ingesleten patronen te vernieuwen.

De bron van spanning en ergens onder lijden is: jij denkt dat er iets waar is en je wezenlijke zelf laat weten dat het niet zo is. Dat je vanuit een beperkt perspectief kijkt dat niet bij je past.

Gevoelens zijn wat ze zijn, puur trilling. Ze maken evenals gedachten deel uit van de uitdrukking van Zijn in 7,5 biljoen menselijke vormen ( en in alles wat er mogelijk is ).

Het is Zijn dat zo verschijnt. Wanneer we op een gevoel reageren kan het als vervelend worden ervaren. Zowel een reactie op onze eigen emoties als die van een ander.
Reageren is als we er woorden, concepten , gedachten, verhalen aan koppelen.
Wanneer we ze als persoonlijk, van mij en als mijn probleem gaan zien.
Dit mechanisme versterkt het gevoel van los staan van anderen en niet happy zijn in onszelf.
Dit noemen we het ego, de persoonlijkheid.

Wat het verkrampte gevoel in werkelijkheid is: een samentrekking in de manifestatie van het Eigen Zijn. De stroom van Being kan niet vrij door de menselijke vorm stromen en worden waargenomen. De verhalen, het verzet, het anders willen hebben, belemmeren dit. De stroom vindt haar weg wel maar neemt de verkramping mee en de richting van de stroom wordt onduidelijker .
Die verkramping wordt dan zichtbaar als de zogenaamde buitenwereld en wordt geprojecteerd als een persoon en/of als een situatie die jou ‘ iets aan doet’.

Zodra het meditatie proces begint en de aandacht geleidelijk begint te rusten op de stilte van ons Zijn, kunnen we vanuit die stilte de energie van gevoel waarnemen zonder verder te reageren.

Het kan zijn dat er onder het gevoel steeds diepere lagen tevoorschijn komen. Steeds meer opgebouwde ego-concepten, ego-structuren worden als het ware in een heilig vuur verbrand.

Het is een beweging van laten gebeuren. Niet van doen. Dat is hier een beetje het verraderlijke aan. Het ego kan zo gauw de tevredenheid opeisen als je ervaren hebt hoe een pittig naar gevoel als sneeuw voor de zon verdwijnt. en de hele problematische situatie ineen niet meer speelt. En dan wil het bij het volgend gevoel hetzelfde ‘trucje’ uithalen. En dan werkt het niet. En dan is de teleurstelling groot. Weeeeer iets wat niet werkt. En zo heeft het ego weer bestaansrecht en houd het idee van een ik-persoon in stand. Een echte mind-fuck 🙂

Dit proces van transformatie van gevoel heeft geen standaard recept hoe ‘het moet’.
Het is een heel subtiel gebeuren. Het is of je Zijn een uitnodigend gebaar maakt om thuis te komen.
En hoe meer je in het laten gebeuren van het verbranden zit, des te sterker kunnen oude emoties terugkomen. Keer op keer met een steeds diepere laag.

En ineens wordt dit gebeuren dan een prachtige weg en ga je zien in de projecties op je ‘buitenwereld’ waar nog identificatie patronen zitten. En je nodigt ze allemaal uit om te onderzoeken en om ze liefdevol bij je in huis te nemen. En het wordt een dans!

Ik hoor wel eens zeggen : “ga naar het gevoel toe”. “aanvaard het gevoel” of “breng je aandacht er naar toe”.
Als ik dat doe dan wordt het gevoel wat ik heb sterker.
Als ik vanuit mij als persoon een gevoel omarm dan krijg ik daar geen vrijheid van.
Door er met je mond nar toe te gaan is geen oplossing. Dat weet je allang.

Het is echt nodig om eerst het ‘ik mechanisme’ te doorzien. Om te ervaren als de stille leegte te Zijn in het nu. Vanuit dat open onvoorwaardelijk ruime open Hart kan een gevoel, niet anders dan een energieveld, ontvangen worden. En echt gezien worden voor wat het is. Dat maakt altijd blij en vrij.

Rupert Spira: suffering in the mind is a wake-up call. What pain is for the body, is suffering for the mind.
Shakti Caterina Maggi: angst is de poort naar vrijheid.

Video’s

Gangagi
You have an opportunity right now to be in peace within your own mind

Shakti Caterina Maggi
The open attention of awareness
Compassion towards oneselves
Being the understanding