Ontmoet elk gevoel – Angst

Alle gevoelens zijn richtingaanwijzers naar de zoetheid van Zijn.

Gedachten zijn verweven met gevoelens. Gevoelens weerspiegelen gedachten. En dan reageren die gedachten weer op gevoelens en gevoel daar weer op. Het is een vicieuze cirkel. Daarom zijn gedachten voor mij als gevoelens; en andersom.

Alle gevoelens die we als niet prettig ervaren zijn uiteindelijk terug te voeren tot angst.

We kennen angst in eerste instantie als het gevoel om (ooit) dood te gaan, om de fysieke body-mind te verliezen en daarmee geen bestaan meer te hebben. In andere blogs op deze site, bijvoorbeeld over manifestatie, wordt duidelijk dat dit een ongefundeerd gevoel is dat niet strookt met het inzicht dat ook jij hebt vanuit je ervaren, vanuit Oneindig BewustZijn. De angst voor de dood komen we regelmatig tegen maar belemmert ons niet elke dag.

Er is een tweede vorm van angst die subtieler is maar wel ons leven van dag tot dag beïnvloedt: de angst van het ego of de persoonlijkheid om niet meer te bestaan, om ‘opgelost’ te worden in het loslaten van alle concepten en conditioneringen. Het ego is sterk (opgevoed) in alle strategieën om je te doen geloven dat je zonder het ego niet leven kunt. Zie daarvoor ook het blog over het ego en ik.

Angst is psychologisch. Het is het opkomen van het idee van ‘mijmij’ en ‘ik heb niet genoeg’ . Het is ingegeven door het idee dat ons geluk in en door iets in de buitenwereld gerealiseerd moet worden en de vrees dat dat niet zal lukken. Dát gevoel wil overleven, doet er van alles voor en het is niet zinvol.

Wat ik met psychologische angstgevoelens bedoel is het verzet, het niet willen, het sussen, het troosten, de eindeloze gesprekken in je hoofd, jezelf verhalen vertellen, het erger maken, het weg willen hebben van elk naar gevoel. Verklaren, verklaren, verklaren. Dat noem ik lijden.

Er zijn verschillende invalshoeken om vanuit Zijn naar angst te kijken en ermee om te gaan.

Byron Katie: “Everything that comes into my face brings me home.”
Angst brengt je ‘ thuis’ in jezelf. Dit kun je goed benaderen met The Work van Byron Katie.
Eckhart Tolle beschrijft het gevoel volgens het pijnlichaam. De restanten van pijn die achterblijven bij elke sterke emotie die je niet volledig onder ogen ziet, aanvaardt en laat gaan, sluiten zich aaneen en vormen een energieveld dat in de cellen van je lichaam leeft. Het is de emotionele pijn die je onontkoombare metgezel is wanneer er een onwaar zelfbesef ten grondslag ligt aan je leven. Dit energieveld wordt het pijnlichaam genoemd ( uit: Een nieuwe aarde van E. Tolle)
Daar is ook genoeg informatie via YouTube filmpjes en zijn boeken over. Lees : de Kracht van het Nu en Een nieuw Aarde

Bentinho Massaro en Abraham Hicks benaderen het vanuit: gevoelens zijn je ‘guiding system’. Luister maar naar die video’s. Ik heb er onder Heartelt ook een ingesproken.

We kunnen het volgende zeggen over de bron van angst. Als je die goed kent, kan het je helpen.

Alle oude manieren om naar jezelf en de wereld te kijken zijn gebaseerd op het gevoel van scheiding. Afgescheiden zijn, los van elkaar staand, alleen staan, ik anders dan jij, eenzaam zijn. Dat geeft angst.
Alle andere gevoelens zijn hier een afgeleide van: onzekerheid, twijfel, schaamte, schuldgevoel

Angst is het verhaal dat je jezelf vertelt over je zorgen voor de toekomst. En dat je in die toekomst iets naars zult ervaren. Iets wel of niet gaat meemaken. Niet happy zult zijn met iets of iemand.
In het algemeen dus: bang zijn voor iets niet of juist wel krijgen.
Natuurlijk! Zul je zeggen. Dit bang zijn is al zo’n bekend en vertrouwd gevoel dat we het logisch vinden om te hebben en ermee te dealen. Het is niet natuurlijk. Het is aangeleerd.

Steeds trekken gedachten ons naar het toekomstige gemis toe. En met die gedachten komen hele reeksen andere fantasie-gedachten mee. En je gelooft er écht in dat het kan gebeuren. Daar kun je ook heel veel ‘bedacht’ bewijs voor verzamelen. Je gelooft er zó in, dat je door een angstgekleurde bril naar je omgeving kijkt. En dan zie je gebeuren waar je bang voor was (zo binnen zo buiten). Een self-fulfilling prophecy.

En je hebt daardoor wéér een bewijs dat angst terecht is. Zo hou je jezelf in een gevangenis. Je weet of hoort anderen zeggen dat het anders kan en je geeft jezelf op je kop dat je nu nog steeds in die angstgedachte gelooft. Nu zit je nog meer in de penarie. Angst én straf en schuldgevoel of schaamte.
Het is niet wat je wenst en het is zo verslavend. Voor wie? Voor het opgebouwde ik-idee-gevoel. Het heeft jou tot hoofdpersoon van je verhaal gemaakt. En het heeft je door alle zorgen over morgen, uit het NU gehaald. Het enige moment waarin je echt kunt léven.
Het laatste wat het ik-idee wil, is doorzien worden dat het niets in te brengen heeft. Niet over de toekomst. Niet over het verleden. Dat er geen controle mogelijk is. Niet over het leven, niet over situaties, niet over mensen, niet over jezelf. Je diepste angsten, je depressies zijn als het ware een schreeuw van het ik: “laat me niet oplossen. laat me niet ontdekken dat ik niets voorstel, laat me niet doodgaan!’ Het lijkt soms zelfs of je voelt dat je er maar beter niet meer kan zijn. Dood kunt zijn. Weg. Alle deuren zijn dicht. Je kunt geen kant meer op.

Eigenlijk is dat een kostbaar moment …een transformatie moment van en voor jezelf.

Een roep van je ware zelf-Zijn om inderdaad al die ideeën en eraan gebonden gevoelens dood te laten gaan. Via Inquiry met de wezenlijke vraag- Wie-wat bén ik echt? zie de video’s. (Ik zou inquiry doen met iemand erbij.)
Ook kom je bij vrijheid met Byron Katie’s The Work en de vraag: wat is je diepste angst. En dat onderzoeken via de vragen en de omkering.

Omdat angst een idee is waar alle aandacht aan gegeven wordt, kun je ook je aandacht richten op wat je prettig vindt om te voelen. Via de weg van je Hart, meditatie. Slow down. Stap voor stap kun je contact maken met je innerlijke Bron van rust en ruimte. En je hele zelfbeeld om draaien. Laten sterven. Te zien wat je niet bent. En wat wel. Jij bent dat enorm zachtaardige open Hart die het pure gevoel angst, zonder alle ik verhalen en verklaringen, zo graag in zich houdt en dan ziet wat er gebeurt.

Werkelijk angst, bang zijn, spanning durven voelen is de weg van omzetting van wat de alchemisten noemden: lood in goud veranderen. ( het lood in je schoenen 🙂 )

Angstgevoel is een grote poort naar het meest kostbare wat je kan voelen- jeZelf.
Loop voor je ware Zelf niet weg. Laat jeZelf niet in de steek. Dat doen is de enige echte pijn.

Bij kleine angsten kun je vragen:
Wat ervaar je NU? geen angst…
En NU? geen angst!
Wat dan wel? Ruimte…niets…
Wat wel? Ervaren van okay zijn. Of meer dan okay.
In ieder Nu is er geen angst. Dus wanneer je denkt in de toekomst een moment van angst te gaan meemaken, dan weet je dat er in dat moment geen angst zal zijn. Als je in het Nu blijft 🙂
En zo zijn we terug bij dat angst een gedachte is dat er in de toekomst iets zal gebeuren waar je last van hebt. Nee dus. Tenzij je er een drama van wilt maken.
Dit reikt best ver hoor, als je het doortrekt
..N.B. Ik zal zeker adviseren therapie-hulp te zoeken als jezelf in een diepe angst zit.
Ik schrijf dit meer om te laten zien wat angst eigenlijk is. En omdat we allemaal angst kennen. In de vorm van onzekerheid, bang zijn voor kritiek. zorgen maken om… ons schuldig voelen over… niet goed genoeg voelen… .

Gevoelens gebeuren. Zijn een ‘happening’. En jij bent niet ín een gevoel.
Met geen van de nare gevoelens is iets mis. Sterker nog, als je weet welk goud ze bevatten dan nodig je ze allemaal uit. Net als ik zullen er velen zijn die deze gevoelens niet wilden hebben. En juist dat verzet maakt dat we er pijn van hebben.

Wanneer je je openstelt voor wie je in werkelijkheid bent, Alomvattend BewustZijn, dan ervaar je veel meer vriendelijkheid en rust. Tegelijkertijd is de kans groot dat alle aanwezige oude gevoels- en denkpatronen beginnen te kraken en van zich te laten horen. Laat je daardoor niet ontmoedigen. Het ego kan dan weer hard gaan roepen: zie je wel, het is niet waar, het is gebakken lucht, weer een teaser voor geluk. Het ego kan zelfs verleiden om (weer) depressief te worden.

Ik heb wel eens gehoord dat veel mensen die depressief zijn ooit een verlichtings-ervaring hebben gehad zonder te weten wat het was. En daarna in een dieper gat zijn gevallen omdat ze het onbenoembare fijne gevoel niet konden vasthouden. Verslavingen kunnen net zo werken.

Angsten tegen komen is meer een teken van een grote schoonmaak. Oude identificaties worden op een dieper niveau herkend. Niet meer werkende maar nog wel spelende beschermingen en strategieën om het ego overeind te houden, laten zich voluit zien.

Als die gevoelens openlijk worden ontmoet dan geven ze nieuwe levens energie.
Daar gaat het om. Dat gevoelens er mogen zijn. maar wel in hun puurheid. Zonder verhalen. Zonder gedachten eromheen. De kunst van alles er te laten zijn zonder erin vast te raken. Dan lost het vanzelf op.


In het Blog “Het Hart duwt de ander, het leven nooit weg.” staat meer hierover.

Video’s

Gangagi:
The suffering trap
The joy of failure
Re-hatred, self hatred, victim and self-victimizing
Being yourself – the last obstacle to discovering
Be completely not enough
You have an opportunity right now to be in peace…
The moment of choice

Shakti Caterina Maggi
The integration of awakening

Byron Katie
The power of self-inquiry ( korte versie judge your neighborhood worksheet)
No one can wrong me
What causes anxiety

Rupert Spira
Exploring the fear of dissolution or death
Letting go of the mind
How do I remove myself when facing challenges

Rupert via Alan Neachell
The royal way to approach suffering

Eckart Tolle
Break free from anxiety and fear emotions
How do I keep from being triggered
Dealing with anger, resistance and pessimism
Action to cure internal fear
Do we bring about our own suffering

Mooji
How to stop suffering
Feelings are just visitors

Bentinho Massaro
Suffering is your compass guide