Gevoel of spanning en dan? deel 1

Ik beschrijf hier de weg van een puur gevoel, dan een naar gevoel = stress = spanning,
dan een naar gevoel onderzoeken,
naar wie is de ‘ ik’ die de knoop in z’n buik voelt,
naar de meditatieve Stilte plek van Zijn en
dan weer terug naar wat zijn gevoelens dan en hoe gebruiken we de energie van elk gevoel.

Puur gevoel…hoe mooi is dat. Geraakt worden door een stuk muziek, een gedicht. Iets in de natuur. Daar gaat je hart van gloeien. Het voelt groter dan jijzelf. Je voelt je er helemaal in opgenomen. Het is er even, een poosje.
Dit is wellicht zoals gevoelens bedoeld zijn om te ervaren. De mooie gevoelens lopen regelrecht je hart binnen. Je denkt niet meer. Je bent erin opgegaan. Dat is je Oneindig Bewustzijn in pure ervaring.
Als je erover gaat praten, denken, het vast wil leggen is de puurheid ervan alweer weg.

Een fijn gevoel er laten zijn is niet moeilijk.
Het wordt lastiger wanneer het gaat om een ongemakkelijk of pijnlijk gevoel. Psychische pijn.
Waarom? Omdat we ongemakkelijke en nare gevoelens eigenlijk niet echt in hun puurheid voelen. Dat zijn we verleerd. Kinderen kunnen dat nog. Heel hard schreeuwen als iets pijn doet en twee minuten later is het over en bovenal… vergeten.!

Voordat wij als volwassenen gevoelens in hun puurheid kunnen waarnemen is er al in een fractie van een seconde veel ruis omheen ontstaan. Ruis omdat we het rotgevoel weg willen hebben en ertegen vechten met allerlei gedachten. We proberen zowel het gevoel als die gedachten weg te denken, weg te praten ( verhalen maken). We ontwikkelen strategieën om hetzelfde gevoel niet meer tegen te komen, vermijden subtiel mensen en situaties. We verlangen dat het anders is.

Ook al uiten we gevoel, wat natuurlijk prima is, ook dan maken we er al snel verhalen om heen. Bijvoorbeeld dat we er gelijk over hebben. Dat het onrechtvaardig is, dat het niet klopt dat …… We raken erin verstrikt. Het nare gevoel is even weg en komt via een sneaky gedachte achterom weer binnen (vooral ‘s nachts). We gaan erover praten, klagen, bevestiging zoeken en slepen zo onszelf en ook de ander in ellendig voelen mee. Het lijkt zo samen, verbonden. Begripvol. Het is eigenlijk zo alleen.

Het is de grootste verslaving die er is. En de meest algemene waar we elkaar toestemming voor lijken te geven. Elkaar in bevestigen. Elkaar in conditioneren. En dan soap series en twitterberichten kijken om te zien dat het nog erger kan. Het is comfortabel om te lijden, slachtoffer te zijn en op een bepaalde manier veilig want ‘ je hoort er bij’ . Maar natuurlijk wil je dit niet. En dan ga je ook daar weer in gedachte tegen strijden.

Wie zouden we zijn als we onszelf en elkaar geen naar-gevoel verhálen meer zouden vertellen? Wel dat iets pijn doet, dat je iets naars meemaakt zodat de ander met compassie bij je kan zijn. Bij je pure gevoel.
En er gaat bij iedereen veel meer goed dan mis. Net als in de hele wereld. Daarover delen is toch een kunst.

Een gevoel puur voelen is niet het naarst. Het ertegen in gaan maakt dat we lijden gaan. Omdat we op die manier echt contact met onszelf verliezen. We laten ons zelf in de steek door erbij weg te gaan. Zo vervreemden we van onszelf. Gedachten gaan met ons aan de haal, honderden keren, en we straffen onszelf keer op keer daarvoor. En we zijn uit het moment. uit de plek waar het leven plaats vindt. Ook dat doet ‘ pijn’ .

Waarom gaan we tegen een gevoel in?
Dat is weer een van de gewoonten die we geleerd hebben. Omdat we denken dat het daardoor weg gaat, dat het stopt. Dat we dan krijgen wat we willen. Klinkt raar. Maar hoe kreeg je als kind toch dat snoepje? Hoefde je geen jas aan? Mocht je langer opblijven? 🙂

Het ego, de persoonlijkheid met denken en voelen is gaan bestaan uit deze verzet (=iets anders willen) activiteit en voedt zich ermee. En vindt dit heel terecht. En dan gaat het mechanisme in werking dat wat je denkt en voelt dat er is, wat je gelooft dat waar is, dat het er dan ook zo voor je uitziet in je dagelijkse situaties. We leven ons leven als afspiegeling van onze gedachten en gevoelens. Zij vertellen een verhaal en wij geloven het. Het bevestigt dan steeds je (beperkte) blikveld. Je identiteit. En je gaat het hele leven zien zoals het verhaal is wat je denkt en voelt. En zo reageer je op situaties. En je denkt dat ze waar zijn.

Je blikveld kun je verruimen, gevoelsknopen ontwarren. De psychotherapie heeft daar veel goede methoden voor ontwikkeld. De derde generatie gedragstherapie, positieve psychologie (ACT, Mindfullness) draagt ook een waardevolle steen bij.

Wellicht volgt hier de vierde generatie psychotherapie op. zoals mensen als Byron Katie en Eckhart Tolle leven en beschrijven. Zoals de essentie van non-dualiteit is.

Byron Katie heeft een heel nieuw zicht gegeven op omgaan met problemen via haar baanbrekende The Work. Vier vragen en een omkering die je denken en voelen helder maken. Die je laten ervaren dat wat je denkt dat er gebeurd is, niet gebeurd is. Zo! Deze vier vragen en antwoorden brengen je thuis in de rust gevoelens en gedachten van jezelf. Je laat de antwoorden meditatief komen uit je, wat we noemen, ware Zelf. Uit je Oneindige Intelligentie.

Eckhart Tolle beschrijft omgaan met pijnlijke gevoelens via het pijnlichaam oplossen. Ook daar is heel veel informatie beschikbaar over. Ook hij gaat uit van BewustZijn brengen in, Aanwezig zijn bij pijn.

En dat is ook de weg we die hier bewandelen.

Laten we nog eens kijken naar een ongemakkelijk gevoel dat ik ervaar. We hebben het hier niet alleen over erg pijnlijke gevoelens (angst, schuld, schaamte) maar ook alle kleine vormen van irritatie, twijfel, geen fouten durven maken, balen, pech hebben, a bad day hebben etc.

Op weg naar werkelijk omgaan met deze gevoelens, zodat ze niet meer als stenen in je schoen zitten, kun je de langzame, meditatieve vraag beantwoorden:

-Wat is het gevoel dat ik ervaar? (Ik zal een van mijn processen in een ander Blog uitschrijven).

-Wie is de ‘ ik’ die ervaart? O ja. En als je het je niet herinnert kijk dan de video’s over Self-inquiry. Er is een valkuiltje: ‘bedenken’ dat je het weet. Dat is mind 🙂 die met een groots gebaar je weer helemaal binnen haalt in zijn bestaansrecht.
Bewandel maar zachtjes aan elke keer weer het pad van niet – weten en terugglijden in je Zelf.
De enorme open ruimte voelen die je bent. Dat is meditatie.

-In die intens Stille Ruimte is er aanvaarding van alles. Alle gevoelens. Alle gedachten.
Wordt nog maar wat zachter en opener daarin. Dan alle gedachten rond het gevoel laten vervagen door je te richten op het gevoel zelf. Het pure gevoel.. Zonder woorden. Zonder ‘weten wat het is.’ Zonder het ‘waar te nemen’,
Kun je voelen dat het iets als pure energie, trilling is? En als je je nog meer opent daarvoor, wat gebeurt er dan?…………………………

Dit is lastiger te doen met behulp van geschreven woorden. Bekijk en ervaar de video’s daarvoor. Of vraag een vriend, vriendin.

-Nu is je gevoel een poort geworden naar dat wat je bent en waar het pure gevoel vandaan kwam. Nu kun je je wel verbinden met het gevoel als energievorm.. Dan voel je je meer heel. Alles is een beweging, trilling van je Zijn.

En als mind nu vraagt: ja maar wat moet ik dan doen straks, hoe zal het gaan. ik ben nog niet zover, o wat moeilijk… Dan kun je ook daar naar kijken en zien dat dit gewoonte-mechanismen zijn waar je geen aandacht meer aan hoeft te geven.

Papagi zei dan : Stop. Just stop.
Mooji zegt: Leave your mind behind. Als schoenen die je bij de deur zet om (je Stilte) binnen te gaan.

-Daar, zonder bedenksels is je Open Stil Zijn. En blijf daar dan, wat je ook doet, zegt ervaart. Ik blijf het “Liefde” noemen omdat dit woord voor mij zoveel betekent. Kies alsjeblieft je eigen woord.
Wat je in je dagelijks leven vanuit deze Liefde-Openheid gaat ervaren zal anders zijn dan eerder.

Waarom? Omdat jij, Alomvattend Bewustzijn in één flow energie creëert. En zo is alles hetzelfde ‘ binnen in je en buiten je’. Alles is beweging van je eigen Zijn. Je bent dat. Dus ook de ‘ander’. De ‘ ander’ is jou.

Nu zien we dat de gevoelens zelf ons geen pijn deden, de ander je niet in de weg zat, de situatie niet de schuld was van je rot voelen,
De gevoelde pijn is het uit verbinding zijn met je ware Zelf en denken dat je een persoon bent met allerlei gevoelens die verdedigd en gerechtvaardigd moeten worden.
Dát is het enige echt enorm pijnlijke dat er is. En het enige waar je echt zeggingskracht over hebt is om vol in Verbinding te Zijn met ieder gevoel. In verbinding met het leven dat als jou leeft. Met de puurheid van gevoelens waardoor je Zijn schenkt aan Zijn. (of aan Haar 😉 ) De liefdesdans van het leven.

— ooO Love meets life in all it’s forms. Ooo —

Video’s

Shakti Caterina Maggi
The integration of awakening

Byron Katie
The power of Self-inquiry (korte versie judge your neighbourhood worksheet)
No one can wrong me

Gangagi
Re-hatred, self hatred, victim and self-victimizing
Being yourself
The last obstacle to discovering