Omgaan met kritiek of oordeel

Stel jij voelt je prima en ineens zegt een ander iets wat je niet leuk vindt om te horen. Zij strooit als het ware haar eigen ongenoegen over die dag of over wat ze meemaakte over jou uit 🙁

Als je je geraakt voelt zit je eraan vast. Je neemt het tot je. ‘You buy it’ zeggen de Engelsen. En je verliest je eigen goeie gevoel. Uitvergroot: je wordt slachtoffer.

Wat je (meestal) als reactie gaat doen is je verdedigen of de ander aanvallen. Je maakt ook de ander ‘fout’. Jij hebt gelijk. De ander moet veranderen …..(vul maar in wat jij nu denkt.)

Dan zitten jullie in hetzelfde schuitje. Dit lost je nare gevoel niet echt op. Zo’n gesprek kan nog dagen in je hoofd afgespeeld worden. Met alle zelfgemaakte toevoegingen erbij 🙂 

De eigenlijke reden waarom je je rot voelt na zo’n opmerking is dat je op dat moment je kracht (goeie gevoel) uit handen hebt gegeven aan de ander. Jij laat de ander bepalen hoe jij je voelt.

Dit kan ook gebeuren wanneer iemand vertelt wat voor naars hem is overkomen. Je leeft mee en lijkt empathisch. Wanneer je merkt dat je na zo’n gesprek down bent is dat weer omdat je eigen goed voelen weg is. Was dat de bedoeling? Nee.

Je zou vast willen dat je het gevoel van die ander kon veranderen. 

Verdriet, boosheid, eenzaamheid wegnemen.

Ook hier hebben we geen zeggenschap, macht of controle over.

Byron Katie zou zeggen: je zit op dat moment in andermans zaak en daar kun je niets doen.

Helemaal niets. Maar wat er wel gebeurt als je in andermans zaak zit, is dat je niet meer in contact bent met je eigen zaak. In dit geval je goeie gevoel. En dát voelt rot. Je bent uit contact met jezelf geraakt.

Ik heb deze twee verschillende voorbeelden genomen omdat ze eenzelfde uitnodiging in zich hebben. Zowel een nare opmerking van een ander als veel luisteren naar geklaag van anderen ‘verleiden’ je om het persoonlijk op te vatten. Op dat moment ben je uit contact met je innerlijke Bron. En uit dat innerlijk contact zijn doet pijn. Niet de opmerking van de ander. Verrassend toch? Voel voor jezelf of het kan kloppen.

En nu zeg ik ook nog dat het mooi is dat het gebeurt. Het is steeds weer een uitnodiging om wezenlijk contact te maken met jezelf. Je wilt toch het liefst jezelf zijn? Stap dan terug in je ‘eigen’ Beingness, je Zijn, je ‘goeie’ gevoel. Die keuze heb je. 

Je kunt je hierin bekwamen.

En… door terug in je ‘goed voelen’ te zijn ben je er het meest voor de ander. Degene die jou kwetst heeft zelf geen voelbaar contact met zijn of haar Inner Being op dat moment. Doordat jij in je kracht blijft, je liefde voor jezelf, je innerlijke rust en vrede kan de ander daarop in zichzelf matchen. Natuurlijk zeg je dit niet! 🙂 Hoe geconditioneerd ons gedrag ook is om op een nare opmerking te reageren met venijn of gekwetstheid en gram halen, liever zou je geen gedoe hebben. Rust Voor iedereen en dat ieder doen kan waar hij zich goed bij voelt. Toch? Aan dat verlangen kun je gehoor geven.

En je helpt op deze wijze ook het best diegene die verdriet heeft, iets naars heeft meegemaakt, of die veel klaagt. Doordat jij met je innerlijke bron verbinding houdt kan de ander ook die verbinding maken. Of niet.

Dat is niet aan jou. Maar Being ‘praat’ dan met Being en dan vindt het contact plaats wat ons allen blij maakt en in vrede met elkaar laat zijn.

Ik vind het helder om er op deze manier mee om te gaan. 

En wat ook helpt: Als een ander iets zegt wat je raakt geef het dan toe.

Bv.: “dat is niet slim van je!” Ik hoor dat op mijn diepere angst laag: als “ik ben dom” . En vind het ook niet waar, maar… ik geloof het toch een beetje. Wat kan ik doen? Toegeven. Ja, er zijn momenten dat ik niet slim reageerde. Als ik echt het gevoel toelaat zonder oordeel of verhaal, dan lost het wonderlijk genoeg op. Ik glimlach en mijn hart is weer open. Als mezelf naar de ander.

Ons ego helpt zo om nederig te zijn en in te zien dat het ‘geen poot heeft om op te staan’ . Zachtjes aan kan dit zelfgemaakte ‘ik idee’ dan oplossen. En de diepe verbondenheid kan weer ervaren worden.


Voetnoot:
En… ik leg dit uit terwijl ik weet dat er veel niet echt zo lineair werkt.….het zijn concessies aan de teaching. Ach, maakt niet uit toch?
Er is geen ik die uit contact is, die iets bepaalt of controle over iets heeft. 
Er is Zijn met een verdichting van energie wat voelt als ‘uit verbinding’ zijn.
Je stapt niet terug in Being. Je bent er altijd. Het is jou.

Video’s :

Byron Katie :
The Work
No one can wrong me
Judge your neighbour worksheet

Gangagi:
Be completely not enough

Eckhart Tolle:
How do I keep from being triggered