Stress en Tijd

Een onderwerp waar heel veel over is geschreven, gecoached, getest en gestresst.
We zien op steeds jongere leeftijd stress en zelfs burn-outs ontstaan.
Stress wordt vaak in verband gebracht met oorzaken als:

  • Werk en werkomgeving
  • Tekort aan tijd, geld, …. noem maar op
  • Veranderingen in het leven, zeker wanneer dat niet is voorzien
  • Onzekerheid en Angst

Oplossingen die vaak worden aangeboden als:

  • Bewegen
  • Goed eten en drinken
  • Tijd en prioriteit management
  • Meditatie en yoga
  • En nog vele meer

We gaan eerst eens kijken naar het omgaan met stress in de context van non-dualiteit in de dagelijkse praktijk. Zoals we in andere contemplaties hebben belicht is ons echte ‘ik’ een oneindig bewustzijn en is het afgescheiden zelf dat bestaat uit lichaam en brein slecht een tijdelijke en beperkte manifestatie van ons echte ik. Hoe dat zit wordt bijvoorbeeld in detail besproken in de video: ‘Ik, meest nabij’ maar ook in de blog: Ik ben geen persoonlijkheid.
Al te vaak, omdat we de non-duale wetenschap niet van huis uit meekrijgen, identificeren we ons in de materiele wereld met ons lichaam en ons brein. We noemen dat voor het gemak soms ook wel de body-mind. Het kleine ik of ego, dat ooit een ambassadeur was van oneindig bewustzijn, is op een moment gaan geloven dat het zelf autonoom is. Hierover kun je meer lezen in het Blog ‘Het ego en ik’

Door die vermeende zelfstandigheid is afstand ontstaan tussen de body-mind en Oneindig Bewustzijn.  Dat afgescheiden Zelf wil graag een aangenaam en zorgeloos leven en kijkt daarvoor naar alles in de buitenwereld. Er zijn anderen waarmee je relaties aangaat (zowel privé als werk) en er zijn spullen die je al dan niet moet of wilt bezitten.
In die dualiteit van ik en anderen is er een drive om jezelf staande te houden.  Er wordt het gevaar gevoeld dat het mis kan gaan. Je merkt dat het niet lukt om dat verlangen naar een aangenaam leven permanent vorm te geven en het zo te houden. Er komt dan bangheid en soms zelfs niet uitgesproken angst om het geluk te verliezen en daarmee niet te voldoen aan een opgebouwd zelfbeeld. 
Wij zijn meestel zelf de eersten die onszelf of onze acties het predikaat ‘mislukt’ opplakken.

Precies in die angst ligt de kern van onze stress.

We zien, zoals eerder aangegeven, een afgescheiden zelf dat op zoek wil naar de rust, vrede en liefde zoals ooit beleefd als innig verbonden met oneindig bewustzijn. Dat verlangen echoot door ook als we onszelf manifesteren als afgescheiden zelf. We hebben echter aangeleerd dat er elke keer opnieuw situaties zijn waarin dat verlangen niet of niet volledig wordt ingevuld. 

Waarom?
Omdat we menen dat verlangen in te moeten vullen met die eerder genoemde relaties en spullen in de zgn buitenwereld. En als daar dan iets mis gaat hebben we onmiddelijk een gevoel van tekort. Tekort aan rust, aan tijd, aan geld, aan waardering voor wat we doen, aan beloning op het werk of in onze relatie, aan noem maar op…..

Als we naar die tekorten kijken zijn er twee elementen

  1. Hoe sterk is het materiele verlangen? Hoe hoog zetten we onze verwachtingen van invulling daarvan door de buitenwereld?
  2. Hoeveel daarvan wordt daadwerkelijk ingevuld door die buitenwereld?

De afstand tussen deze twee is mede bepalend voor de hoeveelheid stress die we ervaren.
Als we kijken naar de kracht van het materiele verlangen dan kan dat bijna automatisch gelinked worden aan de eisen die we gaan stellen aan onze relaties, bezittingen, werk, maatschappelijke positie etc. En die eisen lijken in deze materiële wereld steeds hoger te worden.

Als dertigers (en jonger en ouder 🙂 ) willen we alles en liefst tegelijkertijd: 

  • we willen een prima carrière met groeimogelijkheden en volle erkenning voor wat we presteren, 
  • we willen een liefdevolle relatie met iemand die ook succesvol is, 
  • we willen kinderen die het goed doen op de creche op op school, 
  • we willen sporten want dat houdt ons gezond, 
  • we willen regelmatig feesten of naar de kroeg net zoals vroeger en 
  • we willen vakanties die comfortable genoeg zijn om van dat alles uit te puffen.

We creëren een beeld van wat een goed en comfortabel materieel leven zou zijn. We leggen de lat hoog, en we doen dat helemaal zelf,  maar willen dat niet altijd zo herkennen en erkennen.
Het is de mores van de maatschappij, de omgeving, waardoor we ons leven laten beinvloeden en soms zelfs definieren. We beschouwen dat niveau dan als minimum, minder is echt niet ok.
Ik las ooit: ‘Als je ‘in control’ bent dan ga je niet hard genoeg’. Dat werd gebracht als het nieuwe streven, zo hard mogelijk gaan.  
Op het moment dat het even niet lukt om al je verlangens in te vullen dan leggen we de verantwoordelijkheid ervoor in de buitenwereld, bij anderen. Tegelijkertijd geven we onszelf ook een zwaar onvoldoende rapportcijfer maar we vinden dat in de buitenwereld de echte oorzaak ligt. 

  • Je partner doet dingen die niet leuk zijn, 
  • Je collega’s zijn niet genoeg committed, 
  • Je manager heeft alleen het eigen belang voor ogen, 
  • Die nieuwe auto was toch de zware investering niet waard, etc. 
  • Het slechte rapportcijfer dat we onszelf toebedelen is het oordeel over hoe goed of hoe slecht we die buitenwereld hebben weten te managen. 

Zo straffen we onszelf tweemaal.

Het omgaan met de teleurstellingen in het leven hangt af van de hoeveelheid energie en veerkracht die je hebt om er mee om te gaan. Zodra de batterij een beetje leeg begint te raken moeten we al gaan managen hoe we de resterende energie aanwenden en kunnen niet alle teleurstellingen het hoofd worden geboden. Na verloop van de tijd kun je dan constateren dat het copings mechanisme niet meer efectief werkt en zit je in de stress en soms zelfs onverwacht in een burn-out.

Het is onze ervaring dat wij als mensen heel veel energie kwijtraken door te pruttelen over zaken in het verleden (dat al achter ons ligt en niet meer veranderd kan worden) of door te blijven poetsen aan strategieën over mogelijke maar onzekere gebeurtenissen in de toekomst (waar we geen enkele invloed op hebben ook al denken we van wel). 
Zelfs ontbreekt de tijd om met een lastige situatie op dit moment om te gaan omdat we nog met het verleden of met de toekomst bezig zijn. 

Herken je dit?
Wat is je ervaring met de effectiviteit van dat gepieker over verleden of toekomst?

Zelf ben ik lange tijd uit het beleven van het nu geweest omdat gebeurtenissen uit het verleden of een verlangen naar een zekere toekomst alle aandacht opeisten. De energie die we aan verleden en aan toekomst besteden hebben we dus niet om NU te doen wat we echt willen: te leven, te werken, lief te hebben, etc.

Samenvattend:
We hebben in het voorgaande een blik gekregen op de ingrediënten die ons kunnen helpen om met stress om te gaan.
We hebben gezien dat een belangrijke oorzaak van stress te vinden is in de beleving van tekorten in je leven. Tekort aan tijd, geld, liefde, waardering, etc.
We hebben gezien dat die beleving van tekort het gevolg is van een identificatie met het kleine ik, het afgescheiden zelf. 
De echte jij, het open en transparante oneindig bewustzijn in dan nog slechts sporadisch terug te vinden.
We noemen die sporadische momenten soms wel intuitie of inzicht. 
Het koesteren daarvan en het steeds verder terugzakken in oneindig bewustzijn, bijvoorbeeld door de oefening ‘Ik Ben’ maakt de transparantie van het echte Zijn groter. 
Er vindt dan een shift plaats van identificatie in de materiele wereld naar identificatie met je echte Zelf. Door die shift lossen de belangrijk gewaande effecten van de beleving van tekort en van de angst om staande te blijven op. Dat gaat niet van de ene dag op de andere, daarvoor hebben we te lang in dit materiele leven met aannames en overtuigingen geleefd. 
Daarom is het tevens van belang om de manifestatie van tekorten, gedachtes over die manifestaties en het belonen en straffen van jezelf op basis van die manifestaties in de materiële wereld onder de loep te nemen. Grondig te onderzoeken.
Tegelijkertijd met het herontdekken wie je echt bent gaat ook de beleving van geluk en tekort, van verleden en toekomst en daarmee van angst om staande te blijven veranderen. Al vanaf het eerste moment dat je ermee aan de gang gaat en dan steeds meer en meer. 

Als consequentie zul je mogelijk de lat anders neerleggen, je doelen heroverwegen, de mensen in je omgeving met andere ogen bekijken. Zeker in het geval van relaties kan dat nieuwe inzichten opleveren te beginnen met het inzicht dat iedereen hetzelfde oneindig bewustzijn is en daarmee met elkaar verbonden. En dat de oordelen over de ander tevens een oordeel over onszelf en over onze eigen overtuigingen is. Alleen dat inzicht al maakt jouw beleving van de wereld anders, liefdevoller, rustiger en vooral: minder gestresst.   

Geen quick-fix benadering. Wel een duurzame.

Video’s

Sadhguru meditation
How to overcome fear anxiety worrying and stress
Why am i stressed

Eckhart Tolle
Break free from anxiety and fear
How do I quiet my mind
How do I keep from being triggered
How do I break the habit of excessive thinking

Mooji
Freedom from fear tension anxiety

Heartfelt.one
Jij en Stress